nużeniec

Nużeniec wywołuje schorzenie zwane demodekozą lub też po prostu nużycą. Choroba ta jest niestety bardzo powszechna, gdyż nosicielami tego pasożyta jest większość osób dorosłych. Często myli się ją z innymi schorzeniami skóry, a w niektórych przypadkach uznawana jest za reakcję alergiczną. Co to jest nużeniec oraz jak leczyć zarażenie nużeńcem?

Co to jest nużeniec i jakie są objawy zarażenia nużycą?

Nużeńca zalicza się do bezkręgowców z rodziny roztoczy. W ludzkim organizmie występuje zwykle dwie odmiany tego pasożyta. Mianowicie nużeniec ludzki oraz nużeniec krótki. Do ich pożywienia należą komórki nabłonka, wydzieliny produkowane przez gruczoły łojowe oraz lipidy. Najczęstszym miejscem bytowania nużeńców są okolice owłosionych miejsc na skórze ludzkiej głowy, np. okolice brwi, rzęs, ust oraz owłosionej skóry. Rozmiar nużeńca wynosi ok 0,4mm długości przez co zauważenie go gołym okiem bywa niezwykle trudne. Samce nużeńca są zazwyczaj mniejsze od samic. Pasożyt może występować w kolorze białym lub żółtym. Składa się z części dłuższej, szerszej oraz poprzecznie prążkowanej, będącej dłuższą od dwóch poprzednich.

Proces życiowy pasożyta rozpoczyna się w trakcie kopulacji samca oraz samicy na powierzchni skóry. Samica potrafi złożyć w mieszku włosowym od 25 do 30 jaj, których okres lęgowy trwa około 4 tygodnie i podzielony jest na trzy fazy rozwojowe. Wpierw nużeniec jest larwą i przepoczwarza się w nimfę, by na końcu stać się dorosłym osobnikiem.

Nużyca jest przewlekłą chorobą pasożytniczą, na którą zachorować można wtedy, gdy nie zachowuje się podstawowych zasad higieny lub poprzez kontakt z osobą zakażoną nużeńcem. Pasożyt potrafi przenosić się na różnych przedmiotach, jak np. przyborach toaletowych. Ale nużycą można zarazić się również podczas wizyty u fryzjera, kosmetyczki lub w drogeriach handlowych. Jaja nużeńca charakteryzuje to, iż mogą przenosić się dosłownie wszędzie. Znaleźć je można w kurzu, powietrzu, a nawet prądzie elektrycznym. Co interesujące, zakażenie nie musi nastąpić poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Wystarczy przebywać z nią w jednym pomieszczeniu. Aczkolwiek na nużycę chorują głównie osoby z grupy podwyższonego ryzyka. Zalicza się do nich alergików, osoby po 70-tym roku życia czy osoby z zaburzeniami gospodarki hormonalnej lub lipidowej i osoby żyjące w stresie.

Objawy zarażenia oraz jak leczyć zarażenie nużeńcem

Objawy zakażenia nużeńcem na początku są łagodne oraz nieodczuwalne. Często myli się ten stan ze zwykłą alergią. Wpierw występuje nieznaczny świąd, pieczenie powiek, zaczerwienienie oczu oraz ogólny dyskomfort. Nużeniec przyczynia się do zapalenia mieszków włosowych lub gruczołów łojowych, przez co łój zostaje gwałtownie wydalany, czemu towarzyszy gorączka, stany zapalne oraz powstawanie ropni. Na skórze zakażonego mogą pojawić się grudki i krostki do złudzenia przypominające zmiany trądzikowe, aczkolwiek nużyca może występować równolegle z tym schorzeniem. Wśród niektórych zakażonych pojawiają się zaskórniki w postaci wągrów.

Badanie w celu rozpoznania nużeńca należy wykonać gdy pojawią się już pierwsze oznaki zmian skórnych. Badanie te można wykonać w ekspresowy sposób u specjalisty mikrobiologii. Do tego celu pobiera się wymaz w postaci zeskrobiny naskórka brwi, rzęs lub innych miejsc, w których lubi przebywać pasożyt.

Leczenie nużycy bywa trudne ze względu na to, iż większość pasożytów znajduje się pod skórą. Wpierw należy jednak wyleczyć zewnętrzne zmiany wywołane zakażeniem, które może trwać nawet przez kilka miesięcy. Terapia przeciwdziałająca nużycy w głównej mierze opiera się na wykorzystywaniu preparatów zewnętrznych, a jej możliwości są ograniczone właśnie ze względów występowania większej ilości osobników pod skórą zakażonego. W trakcie terapii należy również wyeliminować nużeńce we wszystkich stadiach rozwoju, aby leczenie przyniosło pożądane skutki oraz zapobiegło nawrotom.

Najpopularniejszymi specyfikami do eliminacji nużeńca są maści rtęciowe, maści metronidazolowe oraz permetryny w kremie.

Dodatkowo osoby narażone na zakażenie nużeńcem powinny brać częste kąpiele w bardzo ciepłej wodzie, gdyż nużeńce giną w temperaturze przekraczającej 54 stopnie Celsjusza.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here